اگر زمان خود را به دیگران اختصاص دهید، کمتر احساس عجله خواهید کرد. (HBR)

این مقاله در مجله کسب و کار هاروارد منتشر شده که منبعی معتبر و ارزشمند در حوزه کسب و کار است.

نویسنده: کسی موگیلنر

ترجمه شده توسط تیم گیت (Git.ir)

یافته: صرف زمان برای کمک به دیگران باعث می‌شود افراد احساس کنند زمان بیشتری در اختیار دارند، نه کمتر.

پژوهش: در مجموعه‌ای از مطالعات، کسی موگیلنر از دانشکده وارتون از برخی شرکت‌کنندگان خواست به فرد دیگری کمک کنند؛ برای مثال یادداشتی برای یک کودک بیمار بنویسند یا مقاله یک دانشجو را ویرایش کنند. در مقابل، از گروه دیگری خواسته شد کار متفاوتی انجام دهند. در یک مطالعه، گروه دوم وقت خود را با شمردن حرف e در متون لاتین تلف کردند؛ در مطالعه‌ای دیگر، کاری برای خودشان انجام دادند؛ و در مطالعه سوم، صرفاً زودتر از آزمایشگاه دانشگاهی خارج شدند. در هر آزمایش، افرادی که به دیگران کمک کرده بودند، احساس می‌کردند زمان بیشتری نسبت به افرادی که کمک نکرده بودند در اختیار دارند.

چالش: آیا بخشیدن زمان واقعاً باعث می‌شود احساس کنید زمان بیشتری دارید؟ آیا راز بهره‌وری بیشتر، سخاوتمندتر بودن است؟ پروفسور موگیلنر، از پژوهش خود دفاع کنید.

موگیلنر: نتایج نشان می‌دهد که اختصاص دادن زمان به دیگران می‌تواند باعث شود افراد احساس «فراوانی زمان» بیشتری داشته باشند و کمتر احساس محدودیت زمانی کنند؛ حتی در مقایسه با زمانی که وقت خود را هدر می‌دهند، آن را صرف خودشان می‌کنند یا حتی ناگهان زمان آزادی به دست می‌آورند. در دو آزمایش اول، همکارانم و من دریافتیم افرادی که برای کودکان بیمار یادداشت نوشتند یا بخشی از صبح روز شنبه را صرف کمک به شخص دیگری کردند، بیشتر از سایر شرکت‌کنندگان احساس می‌کردند آینده‌ای «بی‌انتها» در پیش دارند. در آزمایش سوم، افرادی که به ویرایش مقالات دانش‌آموزان دبیرستانی در معرض خطر کمک کردند، کمتر زمان را کمیاب می‌دانستند و بیشتر اظهار می‌کردند که در حال حاضر مقداری زمان اضافی در اختیار دارند. آن‌ها بر اساس این احساس نیز عمل کردند. زمانی که از شرکت‌کنندگانی که به دانش‌آموزان کمک کرده بودند پرسیدیم در هفته بعد چه مقدار زمان می‌توانند برای انجام نظرسنجی‌های آنلاین پولی اختصاص دهند، به طور میانگین 38 دقیقه تعهد دادند؛ یعنی 9 دقیقه بیشتر از افرادی که صرفاً اجازه یافته بودند زودتر بروند. در هفته بعد نیز افرادی که مقالات را ویرایش کرده بودند، واقعاً بیشتر از گروه دیگر فعالیت کردند و به طور میانگین 7 دقیقه بیشتر صرف تکمیل نظرسنجی‌ها کردند.

HBR: این تناقض را چگونه توضیح می‌دهید؟

من و همکارانم، زوئی چنس از دانشکده مدیریت ییل و مایکل نورتون از دانشکده کسب‌وکار هاروارد، با چند فرضیه وارد این پژوهش شدیم. تصور می‌کردیم شاید ارتباط اجتماعی، معنا یا لذتی که با کمک به دیگران همراه است، باعث می‌شود شرکت‌کنندگان نسبت به زمان خود احساس آرامش بیشتری داشته باشند. اما توضیحی که در نتایج ما آشکار شد این بود که افرادی که زمان خود را به دیگران اختصاص می‌دهند، احساس توانمندی، اعتمادبه‌نفس و مفید بودن بیشتری دارند. آن‌ها احساس می‌کنند کاری را به انجام رسانده‌اند و در نتیجه باور دارند که در آینده نیز می‌توانند کارهای بیشتری انجام دهند. این احساس خودکارآمدی باعث می‌شود زمان را گسترده‌تر و فراخ‌تر تصور کنند.

برای روشن شدن موضوع، شما می‌گویید افراد احساس می‌کنند زمان بیشتری دارند. اما در واقع این‌طور نیست. در حقیقت، چون بخشی از زمان خود را بخشیده‌اند، زمان کمتری دارند. هنوز هم هر روز فقط 24 ساعت دارد.

بله، از نظر عینی آن‌ها زمان کمتری دارند. اما احساس می‌کنند اثربخش‌تر هستند و همین موضوع بهره‌وری آن‌ها را افزایش می‌دهد. البته اگر آن‌قدر زمان خود را صرف دیگران کنید که نتوانید وظایف دیگر را انجام دهید، این روش مؤثر نخواهد بود. اما پژوهش ما نشان می‌دهد که حتی اختصاص دادن مقدار کمی از زمان به فردی دیگر باید باعث شود احساس کنید می‌توانید در زمان موجود کارهای بیشتری انجام دهید. در آزمایش روز شنبه، از برخی افراد خواستیم 10 دقیقه و از برخی دیگر 30 دقیقه به دیگران کمک کنند و دریافتیم مدت زمان کمک تفاوتی در میزان بهبود احساس آن‌ها نسبت به آینده ایجاد نمی‌کند؛ در مقایسه با افرادی که همان 10 یا 30 دقیقه را صرف خودشان کرده بودند. این نتیجه با پژوهش‌های مربوط به مزایای پول نیز همخوانی دارد که نشان می‌دهند اهمیت اصلی به نحوه خرج کردن پول مربوط می‌شود، نه بهترین دکتر به میزان آن.

آیا افرادی که زمان خود را به دیگران می‌دهند، اگر صرفاً روی کار خود تمرکز کنند نیز همین احساس اثربخشی را نخواهند داشت؟

شاید. اما همه ما تعلل می‌کنیم و همه ما به استراحت نیاز داریم، به‌ویژه زمانی که تحت فشار هستیم. اگر از زمان استراحت برای لذت بردن شخصی یا انجام کاری بی‌هدف مانند تماشای تلویزیون استفاده کنید، ممکن است از آن لذت ببرید، اما این کار هم از نظر ذهنی و هم از نظر واقعی زمان شما را مصرف می‌کند. چنین کاری باعث نمی‌شود احساس فشار کمتری داشته باشید. بهتر است فعالیتی را انتخاب کنید، مانند کمک به دیگران، که به شما احساس توانایی انجام کارهای بیشتر در طول روز را بدهد.

آیا انجام این مصاحبه به جای یک همکار تنبل نیز مصداق این موضوع محسوب می‌شود؟

بله. هر کاری که مستلزم صرف زمان به نفع فرد دیگری باشد، مؤثر است. این فرد می‌تواند کسی باشد که او را می‌شناسید یا یک غریبه؛ از داوطلب شدن در آشپزخانه خیریه گرفته تا پختن غذای موردعلاقه شریک زندگی‌تان.

آیا روش‌های دیگری هم وجود دارد که خوانندگان بتوانند برای کاهش احساس محدودیت زمانی امتحان کنند؟

بله، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که تمرکز بر لحظه حال به جای آینده می‌تواند باعث شود کمتر احساس عجله یا شتاب‌زدگی کنید، زیرا درک ذهنی از گذر زمان را کندتر می‌کند. حتی نفس کشیدن عمیق‌تر نیز می‌تواند مؤثر باشد. در یکی از مطالعات، شرکت‌کنندگانی که به آن‌ها گفته شد به مدت 5 دقیقه نفس‌های عمیق و آرام بکشند، روز خود را طولانی‌تر تصور کردند و احساس کردند زمان بیشتری برای انجام کارها در اختیار دارند؛ در مقایسه با افرادی که به آن‌ها گفته شده بود نفس‌های کوتاه و سریع بکشند.

کسی موگیلنر دانشیار بازاریابی در دانشکده مدیریت اندرسون دانشگاه UCLA است. او درباره شادی پژوهش می‌کند و نقش زمان را در آن برجسته می‌سازد. همچنین درس‌های تبلیغات و مدیریت راهبردی برند را برای دانشجویان MBA تدریس می‌کند که برای آن جایزه برتری در تدریس را دریافت کرده است. پژوهش‌های او در نشریاتی مانند Psychological Science، Journal of Consumer Research و Social Psychology and Personality Science منتشر شده‌اند.